Zo kon men lezen dat de bekende Jan Rots vogelvangers had gepakt in Prosperpolder. En om daar nog maar eens de aandacht op te vestigen is dit nagespeeld met groene mannen en uitgezonden op de Belgische televisie. Als ik mijn eigen leven in ’t schor bekijk over méér dan 50 jaar, dan heb ik zeer veel meegemaakt. Omdat het schor afgesloten werd voor de vrije visser en recreant, ben ik gaan gidsen. Zodoende kwam ik ook bij de groene jongens. Velen, zelfs de meesten heb ik opgeleid. Maar toen deze mensen het voor het zeggen kregen, gebeurden er zaken die ik nu echt wel kwijt wil. Alle aandacht ging naar de vogels. Terwijl Saeftinghe barstte van de zilvermeeuwen (meer dan 10.000) werd alles geroofd – niet door jagers, vissers of recreanten – nee, door de "ratten" in het luchtruim. Als vogelwerkgroep moet én kun je daar iets aan doen. Zelfs in het oostelijk gebied, groeiden de jachtpaden van de vroege jacht, die nog gebruikt konden worden door de wandelaars, dicht. Op advies van de vogelaars werd een dubbele prikkeldraad gemaakt van 8 km lang. Dat noemden zij de bescherming van een natuurgebied! In vroegere tijden, toen de familie Cleiren schapen op de Noord had, heb ik geen meter prikkeldraad gezien. De herders, jagers en vissers leefden samen in harmonie, maar die mooie tijd is voorbij! Toen ik deze zomer Stefaan Cleiren ontmoette op de Pannenweel in Meerdonck, vroeg ik hem: "Stefaan kom je nog wel eens op de Noord". Zijn antwoord: "Richard zwijg, het is triestig!" verklaart alles. Mijn mooiste tijd in het schor was de periode van het vissen, samen met schoonvader "de Sterke", met mijn schoonbroers en de gebroeders Piet en Wardje Pauwels. Piet was de visser bij uitstek. Hij is zelfs nog gefilmd met Marcel Verbrugge voor de BRT (nu VRT). Piet kwam uit een oud vissersgeslacht. De naam Pauwels kom je veel tegen tussen de oude vissers. Maar Piet, als gepensioneerde, ging hij nog wel eens vissen in het Speelmansgat en dat in het toegestane gedeelte, meestal met een netje of trappen met blote voeten. Dat mag nog. Twee jaar geleden werd Piet gezien door een erkende vogelteller met een grote kijker en een GSM. Deze belde naar de politie in Hulst. Piet was maar een paar meter te ver gegaan en had 17 vissen gevangen. Achter de dijk stond de politie opgesteld: alles werd in beslag genomen, de 17 vissen en het net. Enige tijd later kreeg hij zelfs een boete van maar liefst fl.625 (ongeveer 300 Euro). Het ging de ronde in Kieldrecht: "Pietje is gepakt in het Schor". Er werd zelfs gezegd dat ik daar voor iets tussenzat. Dat deed bij mij de emmer overlopen en ben ik gestopt met gidsen. Bij mijn afscheid kreeg ik te horen van het Zeeuws-Landschap: "U hebt voor ons 1300 tochten gelopen aan een gemiddelde van 20 personen per tocht". Ik heb het graag gedaan, ik ben gebleven wie ik ben, maar op advies van vele wandelaars ben ik nu bezig aan een boek over mijn persoonlijke avonturen en belevenissen in Saeftinghe met daarin spannende, verdrietige maar ook veel leuke momenten. Er zijn in de hele wereld geen twee dezelfde mensen. Gelukkig maar, en ieder zijn eigen mening, dat is rechtvaardig. Maar U uitgeven als erkende vogelteller en de klokkenluider spelen en de mensen verraden, dat kan ik niet verdragen. In mijn boek komen enkele pagina’s over de "groene maffia". Wij hopen eind 2003 klaar te zijn met het boek.
Richard Bleijenberg, oud Saeftinghe gids