’t Land van Saeftinghe

Op een zaterdag 20 juni ging de personeelsvereniging met een gezelschap van in totaal 23 dames en heren (PV-leden en introducés) op avontuur over de slikken en schorren van ’t Land van Saeftinghe met aansluitend een zeiltocht per hoogaars over de Westerschelde. Het werd een barre tocht die, dankzij het prachtig weer, voor iedereen onvergetelijk is geworden.

’s Morgens om 9.00 uur rijden we na de oversteek Kruiningen-Perkpolder, richting Walsoorden. Een ware puzzelrit via kleine weggetjes zorgt ervoor dat we zo’n tien minuten te laat in het bezoekerscentrum bij Emmadorp arriveren. Onze gids Richard Bleijenberg staat al zeer verontrust te wachten. Het tij houdt immers geen rekening met laatkomers. We moeten voor een bepaalde tijd door een aantal kreken zijn anders loopt het niet goed af. Gids Richard is een rasechte Zeeuws-Vlaming. Deze bijzondere man met een grote kennis over ’t Land van Saeftinghe en alles wat met de natuur te maken heeft, laat ons flink lopen, waden en zelfs zwemmen.

Koeienvlaai

De wandeltocht begint zeer beschaafd. We luisteren naar Richard’s sappige uitleg over het wel en wee van het gebied. De aanwezige tureluurs zien ondertussen inderdaad kans om een mens tureluurs te fluiten. Naarmate de tocht vordert wordt het steeds natter. We lopen tussen de dikbillen, een runderras dat, zoals de naam al doet vernoemen, een flink achterwerk heeft. De koeien krijgen hun kalfjes door middel van een keizersnede, wat duidelijk te zien is aan de littekens. Onze gids loopt op blote voeten. Met een koeienvlaai heeft hij geen enkel probleem. Goed tegen de zweetvoeten. 'Nou ja, het is maar wat je liever ruikt.' Aan het einde van de tocht moeten we veel waden en modderkruipen. De kreken worden steeds dieper en sommige dames gaan tot okselhoogte erdoor heen. Ze hebben het zo druk met overleven, dat het hun ontgaat dat op twee meter afstand ook de muskusratten oversteken. 

Bergingsactie

Uiteindelijk komen we op de afgesproken plaats. De hoogaarzen liggen al op ons te wachten. We moeten wel snel opstappen, omdat de schepen anders vast komen te zitten door het afgaand tij. De twee zeer fraaie schepen zijn van de Stichting 'Behoud Hoogaars'. De hoogaars, van oorsprong een echte Zeeuwse vissersboot, werd zo rond 1890 in Tholen gebouwd. De bemanning bestaat uit vrijwilligers van de Stichting. Ze hebben duidelijk iets met deze schepen. Ze zijn zeer gemotiveerd en de sfeer is gezellig aan boord. Het zeilen is minder spectaculair omdat de wind het laat afweten deze dag. Niettemin is het een leuke tocht. We proberen een vastgelopen jacht los te trekken, maar dit zit zo vast dat we de trossen moeten lossen. Na deze mislukte bergingsactie gaat  het richting haven Walsoorden, waar we omstreeks vier uur aanmeren. We nemen afscheid van de gids en de bootlieden, waarna we de auto’s ophalen in Emmadorp. Onderweg hebben we nog het geluk een echt Zeeuws-Vlaams café te bezoeken in het plaatsje Paal. De pintjes vallen er goed in. Alle deelnemers hebben deze tocht als een ware belevenis ervaren, die zeker voor herhaling vatbaar is, niet in de laatste plaats dankzij  de bekwame en gezellige begeleiding van gids en bootlieden.

Weinig wind, maar erg gezellig.

Het werd een barre tocht.

Door Jo van Opbergen