Toon items op tag: Selenapolder
Na stormvloeden en baggerwerken
SAEFTINGHE - De stormvloeden van 27 en 28 februari eisten ook hun tol in het Verdronken Land van Saeftinghe. Twee minder hoge, aarden dijken braken door en zetten de Selenapolder onder water. Dat is niet zo’n uitzonderlijk, want de voorbije tien jaar gebeurde dit al drie keer. De bressen in de aarden dijk zijn dit keer echter heel breed en de stormvloed zorgde voor een nieuwe brede watergeul in de wijde dijkbres.
Aan de grenzen van het Verdronken Land van Saeftinghe komt men nog tot enkele ander opmerkelijke konstaties. Zo blijkt het Verdronken Land van Saeftinghe in snel tempo te verzanden. Na de stormvloeden van eind februari ziet men op verscheidene plaatsen een verhoging van de bodem met twintig tot dertig centimeter door grote zandafzettingen, aldus gids-waarnemer Richard Bleijenberg. Dat betekent volgens hem dat het Verdronken Land van Saeftinghe steeds minder als de "natuurlijke potpolder" van de Schelde beschouwd kan worden. Het Scheldewater wordt verder landinwaarts gestuwd. De verhoging van de bodem in het Verdronken Land is, volgens Bleijenberg, niet enkel te wijten aan de stormvloeden, maar ook aan de intensieve baggerwerken om de vaargeul op de Schelde zo diep mogelijk te maken en te houden. De baggerspecie komt voor een deel terecht in Saeftinghe. Na het wegtrekken van het water uit de Selenapolder bleef niet alleen zand en slib achter. Langs de vloedlijn liggen tonnen afval en vuiligheid. Een blijvende getuigenis van de vervuiling van de Scheldestroom.
Door (CK, PSE)