De Meester van der Heijden groeve in Nieuw-Namen is sinds 1983 erkend als geologisch monument. Het is sindsdien door meer dan 30.000 mensen bewonderd. Het was al vroeg bekend dat hier zeer veel schelpen, dus fossielen te zien zijn. Wat direct opvalt is de kleur van het zand en de rotsen. Wie dit al heel vroeg wist, was de bovenmeester van de basisschool. Hij is het geweest die de toenmalige wetenschappers de weg wees naar de vele zandlagen op de Kauter. De professoren van toen hadden nogal wat moeilijkheden met ons dialect en daarom was de meester een geschikte ambassadeur voor de geologen. Later kreeg hijzelf een grote kennis over de geologie, maar hij stond daarin alleen. Hij vroeg daarom steun aan de gemeente. Als antwoord van de toenmalige burgemeester kreeg hij te horen, en ik citeer zijn woorden: "Meester ga terug naar de klas, want hier groeien nog geen petetten op." Toch nam hij contact met mensen in hogere kringen en professoren. En stuk ongeschonden Kauterse grond werd aangekocht in 1995 door de Nederlandse Staat en het is nu een mooi bos geworden, met de groeve, als middelpunt. Eigenaardig is wel dat er toen nog geen aandacht was voor de archeologie. Die aandacht kwam pas in 1983 met het herstel van de groevewand. Wat de meester nooit heeft geweten is dat hier duizenden jaren voor Christus mensen hebben gewoond. Hun vuurstenen wektuigen zijn hier achtergelaten en terug gevonden, dit is bevestigd door wetenschappers. In 2008 vonden wij in de groevewand potscherven, die dateren uit de Bronstijd (3000 jaar geleden). Ze zijn dus achtergelaten door de primitieve mens. En vorig jaar zag ik onderbrekingen vlak onder het maaiveld. Dus dit kan niet anders zijn dan kuilen waarin de bronstijdmensen hebben gezeten. In het archief van de Meester van der Heijden groeve, zien we ook duidelijk de kuilen, maar helaas de tijd was daar toen nog niet rijp voor (zie foto onderzoek). In ieder geval, de naam van de groeve is welverdiend gegeven aan de meester. Ere wie ere toekomt!

Door Richard Bleijenberg