1982.01.12 De Steltkluut: Herinneringen van Flor de Lee uit Lillo

Augustus 1980. Flor is dit jaar 79 geworden. Tussen 1945 en 1960 was hij zeehondenjager. Vanuit Lillo werd op dit dier gejaagd. Tot 1945 kwam de zeehond nog tot vlak voor Lillo voor. Men begon de jacht vanaf het "Paalse Gat = Speelmansgat" en trok door het Schaar van Ossenisse tot in Terneuzen.

In de jaren ’50 schoot men gemiddeld vijftien zeehonden per jachtdag. Elke jager mocht twintig kogels verschieten, zo stond in het reglement al werd er zeker tegen gezondigd. Men schoot de honden voor de huid. Daartoe vilde men ze onderweg en gewoonlijk ging de bout terug overboord. Het gemiddelde gewicht was honderd kilo, maar Flor heeft wel eens ooit een kanjer van 200 kilo aan boord gehad. Toendertijd was de Westerschelde nog kraamgebied voor de zeehond en hij heeft regelmatig jongen geboren zien worden; meest één per moederdier, zelden waren het er eens twee. Een tijd lang stond er op het doden van een zeehond een premie. Om daarvoor in aanmerking te komen moest men de afgesneden poten inleveren. De Lee heeft daaraan nooit meegedaan. Hij verhuurde zijn schip met inbegrip van de schipper aan rijke jagers uit Antwerpen. Het was een vrij dure sport. De zeehond verplaatste zich voortdurend op de Schelde: een soort trek zou het genoemd kunnen worden. Het best te bejagen was hij bij laag water; hij moest in de kop geschoten worden en de jager moest er vlug bij zijn anders zonk het dier. De beste tijd voor de jacht was vanaf augustus tot ver in de winter. Op de vraag of Flor de zeehond nog eens terug verwacht als vaste bewoner van de Schelde, haalde hij zijn schouders eens op. Verder antwoord bleef uit.

Ook op bruinvissen heeft hij nog gejaagd. Ze zwommen in grote scholen bij elkaar. Wilde men ze schieten dan moest dat bij verrassing gebeuren, en dan was het zaak er snel bij te wezen want ze zonken snel. Veel heeft Flor er niet geschoten. Toch zijn ze nog vrij lang op de Schelde gezien. Op aanwijzing van mijn kapitein kreeg ik zelf als zestienjarige matroos - rond 1950 - deze dieren te zien voor de steven van de toen zeer snel varende Harwich-boten. Behalve de zeehonden en bruinvissen werd er nog op andere dieren gejaagd als de kans zich voordeed: de Lee schoot eens een tonijn. Het dier woog vijftig kilo. Zo’n vangst was een bijzonder grote uitzondering en er was dan ook veel belangstelling voor.

Opgetekend door Richard Bleijenberg Nieuw-Namen

Laatst aangepast op donderdag, 24 september 2015 19:59

Laat een reactie achter

Zorg ervoor dat u de verplichte (*) velden invult waar dit is aangegeven. HTML code is niet toegestaan.

Zoeken

Het Weer

Cloudy

23°C

Paal, Nederland

Cloudy

Humidity: 46%

Wind: 11.27 km/h

  • 20 Jul 2018

    Cloudy 25°C 12°C

  • 21 Jul 2018

    Partly Cloudy 25°C 15°C

Ga naar boven